یا هو

 

اهالی هنر و ادبیات سلام !

بخشی از سوره ی مبارکه شورِی

بدون شرح :

فَمَا أُوتِيتُم مِّن شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَ مَا عِندَاللَّهِ خَيْرٌ وَ أَبْقَى لِلَّذِينَ

آمَنُوا وَ عَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ﴿۳۶﴾

و آن چه به شما داده شده برخوردارى [و كالاى] زندگى دنياست و آن

چه پيش خداست براى كسانى كه گرويده‏اند و به پروردگارشان اعتماد

دارند بهتر و پايدارتر است (۳۶)

وَ الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَوَاحِشَ وَ إِذَا مَا غَضِبُوا هُمْ يَغْفِرُونَ ﴿۳۷﴾

و كسانى كه از گناهان بزرگ و زشتكاري ها خود را به دور مى‏دارند و

چون به خشم درمى‏آيند درمى‏گذرند (۳۷)

وَ الَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِرَبِّهِمْ وَ أَقَامُوا الصَّلَاةَ وَ أَمْرُهُمْ شُورَى بَيْنَهُمْ وَ مِمَّا

رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُونَ ﴿۳۸﴾

و كسانى كه [نداى] پروردگارشان را پاسخ [مثبت] داده و نماز برپا

كرده‏اند و كارشان در ميان شان مشورت است و از آن چه روزيشان

داده‏ايم انفاق مى‏كنند (۳۸)

وَ الَّذِينَ إِذَا أَصَابَهُمُ الْبَغْيُ هُمْ يَنتَصِرُونَ ﴿۳۹﴾

و كسانى كه چون ستم بر ايشان رسد يارى مى‏جويند [و به انتقام

بر مى‏خيزند] (۳۹)

وَ جَزَاء سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِّثْلُهَا فَمَنْ عَفَا وَ أَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ

الظَّالِمِينَ ﴿۴۰﴾

و جزاى بدى مانند آن بدى است پس هر كه درگذرد و نيكوكارى كند

پاداش او بر [عهده] خداست به راستى او ستمگران را دوست

نمى‏دارد (۴۰)

وَ لَمَنِ انتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُوْلَئِكَ مَا عَلَيْهِم مِّن سَبِيلٍ ﴿۴۱﴾

و هر كه پس از ستم [ديدن] خود يارى جويد [و انتقام گيرد] راه

[نكوهشى] بر ايشان نيست (۴۱)

إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَظْلِمُونَ النَّاسَ وَ يَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ

أُوْلَئِكَ لَهُم عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿۴۲﴾

راه [نكوهش] تنها بر كسانى است كه به مردم ستم مى‏كنند و در

[روى] زمين به ناحق سر برمى‏دارند آنان عذابى دردناك [در پيش]

خواهند داشت (۴۲)

وَ لَمَن صَبَرَ وَ غَفَرَ إِنَّ ذَلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ ﴿۴۳﴾

و هر كه صبر كند و درگذرد مسلما اين [خويشتن دارى حاكى] از

اراده قوى [در] كارهاست (۴۳)

وَ مَن يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِن وَلِيٍّ مِّن بَعْدِهِ وَ تَرَى الظَّالِمِينَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذَابَ

يَقُولُونَ هَلْ إِلَى مَرَدٍّ مِّن سَبِيلٍ ﴿۴۴﴾

و هر كه را خدا بى‏راه گذارد پس از او يار [و ياور]ى نخواهد داشت

و ستمگران را مى‏بينى كه چون عذاب را بنگرند مى‏گويند آيا راهى

براى برگشتن [به دنيا] هست (۴۴)

 

                                      

                   

باشد ! همین جا پشتِ این دیوار می مانم

در زیر ِ بار ِ این همه آوار می مانم

من افتخار ِ نسل ِ هابیلم ، برو ابلیس !

بس کن ! برو ! دست از سرم بردار ! می فهمی ؟

تو پیش ِ پای این اِمارت ، سر به زیر افکن

من تا ابد با این سر ِ بردار می مانم

میدان ِ آزادی ، سماع نیزه و قرآن

حتی اگر هفتاد و سه ، این بار می مانم

یک شاخه گل کافی ست تا دنیا شود سرمست

در انتظار ِ غنچه ی دیدار ، می مانم

                            

باشد پسر جان ! می رسد آن صبح ِ رؤیایی

من هم کنار ِ عکس ِ تو بیدار می مانم

*****

بیدار شو ! دارد می آید صبح ِ رستاخیز

بیدار شو ! بیدار شو ! بیدار شو ! برخیز !

 

 

نوشته شده در سه شنبه 30 فروردین1390ساعت 7:28 توسط سید علی شفیعی|

» عاشورا همین جاست
» دارد می آید صبح رستاخیز
» فرصتی برای نوشتن
» کلاغ خانه ندارد
» طعمی شبیه رطب
» آسمان نقطه چین
» ماه نقطه چین
» سفره های سیمین
» قابیل نه شیطان
» سلول های خاکستری